پاینده 1
21 آذر 1325
1 1 ( روز 1 1 )
1 و 1 ایران ، 1 باد
در آستانهی هفتاد و یکمین سالگرد حماسهی تاریخی 21 آذر، روز گریز اهریمن از میهن گرامی قرار گرفته ایم . در چنین روزی درست پس از یک سال حکمرانی دست نشاندگان حکومت اتحاد جماهيرشوروی بر آذربایجان ، روز 21 آذر سال 1325 با خیزش یکپارچه و خودجوش مردم تبریز ، تومار فرقهی دموکرات درهم پیچیده شد و « اهریمنِ » از کشور گریخت.
در این حماسهی فراموش ناشدنی و تاریخ ساز و پندآموز، آذربایجان گرامی به مانند همهي هنگامههای تاریخسازِ میهنمان ، حماسهها آفرید که ایران و ایرانی هرگز آنها را فراموش نخواهد کرد. با پایمردی مردم قهرمان ، دلاور ، میهن پرست و جان فداي آذربایجان که پیش از آن نیز در آغاز و انجام جنبش مشروطهی ایرانی ، دلیریها و ازخودگذشتگیها نشان داده بود ، یک بار دیگر با حماسه آفرینی ، سرزمین مقدس ایران را از لوث وجود دشمنان پاک کرد .
مردم قهرمان و سرافراز آذربایجان ، تنها یک سال پس از حاکمیت عوامل جنایتکار و بیگانهپرستِ فرقهی دموکرات، در شهرهای تبریز و اردبیل و رضاییه و زنجان و خوی و سلماس و مرند و مراغه و دیگر شهرهای آن خطه ، توانستند به عمر ننگینِ حکومت خودفروشِ فرقهی دموکرات پایان دهند .
همچنین از یاد نباید برد که در این حماسهی بزرگِ ملی، ارتش دلاور ایران نیز توانست با هوشیاری و سرعت عمل و دلیری ، به یاری مردم آذربایجان بشتابد و بیش از هر چیز مانند یک ارتش ملی ، نظم و امنیت و آرامش را به کشور بازگرداند .
روز 24 آذر 1325 ، روزنامهی آذربایجان ( ارگان رسمی فرقهی دموکرات آذربایجان ) نوشته بود : « اولمک وار ، دونمک یوخ » یعنی : « مرگ هست ، بازگشت نیست » ؛ اما روز 25 آذر 1325 ، مردم تبریز نشان دادند که برای خائنین به میهن و سرسپردگان بیگانه ، هم « مرگ هست و هم بازگشت » .
خروش و خیزش یکپارچهی مردم تبریز برابر فدائیان تا دندان مسلح فرقهی دموکرات ، چنان توفنده و کوبنده بود که فرصت هرگونه پایداری را از آنان گرفت . در این هنگامهی تاریخساز ، سران فرقه که تا دیروز ، لاف ایستادگی و پذیرا شدن « مرگ » را سر میدادند ، فرار را بر قرار ترجیح دادند ؛ رییسان ، با خودروهای مصادرهای و عناصر فریبخوردهی خردهپا ، با پای پیاده ، روانه خاک شوروی شدند .
پایان خفتبارِ حکومتِ یک سالهی فرقهی دموکرات بر آذربایجان و نیز جمهوری خودخواندهی مهاباد که هر دو زیر چترِ حمایتی ارتش اشغالگرِ سرخ قرار داشتند ، درس عبرتی است برای کسانی که امروز در پناه جناحهایی از حاکمیت جمهوری اسلامی ، نغمهی « ناکوکِ » جداییخواهی را در برخی مناطق ایران ، ساز کردهاند .
از یاد نبریم که در آن سالها ، اتحاد شوروی ابرقدرت بود و ارتشِ سرخِ شوروی ، از خراسان تا آذربایجان و مهاباد را
در اشغال داشت ؛ با این وجود ، تنها مردم تبریز با دستهای خالی و آن هم در 2 تا 3 ساعت ، بساط حکومت مخلوق ابر قدرت شوروی بر آذربایجان را بر چیدند و در مهاباد نیز پوزهی تجزیهطلبان به خاک مالیده شد .
امروز نیز ملت و مردم ایران ، انگشتشمار عناصر تجزیهطلب و حامیان داخلی و خارجی آنان را چونان سران فرقهی دموکرات آذربایجان و نیز سران فرقهی دموکرات مهاباد ، به زبالهدان تاریخ خواهد سپرد .
درود بر مردم تبریز ، پیشگامان رهایی آذربایجان ؛ درود بر مردم مهاباد که بساط بیگانهپرستان را در هم نوردیدند .
درود به روان پاک شهیدان که در راه بازگشت آذربایجان و مهاباد ، جان باختند .
درود بر ملت بزرگ و مردم دلیر ایران که با پشتیبانی یکپارچه و همگانی ، مردم آذربایجان و مهاباد را در دوران سیاه حکومت فرقهی دموکرات بر آذربایجان و جمهوری خودخوانده و دستنشاندهی اتحاد شوروی بر مهاباد ، یاری کردند .
درود بر دولتمردانی که با دلیری و تدبیر ، راه بازگشت آذربایجان به دامان میهن را گشودند .
درود بر ارتش ملی ایران که در آن هنگامهی سخت تاریخ ، نقش خود را به شایستگی انجام داد .
پاینده ایران
21 آذر 1396
دفتر مرکزی حزب پانایرانیست
( هیات اجرایی / هاج )
برچسب:
نویسنده: باران پارسامنش